မၾကားဘူးတာေတြ ျမင္ရေတာ့မယ္

4705

မၾကားဘူးတာေတြ ျမင္ရေတာ့မယ္

ေၾသာ္ – – –မိစၧာဒိ႒ိေတြ အင္အားမ်ားတဲ့အခါတိုင္းကပ္သံုးပါးဆိုက္တဲ့အေၾကာင္းေတြ စာေပေတြအေျမာက္အမ်ား ဖတ္ရႈ႕ဘူးခဲ့ပါတယ္….

အစာေရစာ ရွားပါးတဲ့ကပ္…..

မီးေလာင္ ေရၾကီး စတဲ့ သဘာဝေဘးအႏၱရယ္ နဲ ့လက္နတ္ေတြနဲ ့မညွာမတာ သတ္ၾကျဖစ္ၾကတဲ့ကပ္….

ေရာဂါအမ်ိဳးမ်ိဳး က်ေရာက္ျပီ လူေတြေသတဲ့ကပ္…..

အဲဒီကပ္သံုးပါးဆိုက္ျပီဆိုရင္ စစ္ျဖစ္လို ့ေသၾကရတယ္ …..ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္မိုးေခါင္တာတို ့ ဆယ္ႏွစ္မိုးေခါင္တာတို ့စတဲ့ သဘာဝတရားရဲ့ဒါဏ္ခပ္မႈ႕ေၾကာင့္ …..

အစာေရစာရွားပါးတာတို ့အစာေရစာရွားပါးမႈ႕ေၾကာင့္ေရာဂါမ်ိဳးစံုဝင္ျပီးေသၾက ေၾကၾကတာတို ့ ကိုစာေပေတြမွာ အမ်ားၾကီးဖတ္ရႈ႕ခဲ့ဘူးတယ္…..

အခုေတာ့ အဲဒီကပ္သံုးပါး နဲ ့ လက္ေတြ ့ရင္ဆိုင္ရေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ့…..

သီဟိုဠ္မွာ သာသနာေတာ္ျမတ္ၾကီးကိုအသက္နဲ ့ရင္းျပီး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့လို ့ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြအေျမာက္အမ်ားအသက္ေပးဆပ္ခဲ့ရတာေတြဟာ ၾကားပဲၾကားဘူးေပမဲ့ အခုေတာ့ ၾကံဳေတြ ့ရေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ့…..

ဗုဒၶသာသနာေတာ္ျမတ္ၾကီး တေၾကာ့ျပန္ထြန္းကားဖို ့ မေကာင္းသူေတြကိုဒဏ္ခတ္ရင္း ေကာင္းသူေတြပါ ေသၾကေၾကၾကရတာဟာ သံသရာရဲ့ ဝဋ္ေၾကြးတခုေလမ်ားလား ေတြးမိတယ္…..

တခါ ကပ္ဆိုက္တိုင္း လူဆိုးေတြပ်က္စီးရျပီးလူေကာင္းအနည္းငယ္သာ က်န္တတ္တဲ့ကပ္ရဲ့ ေဖၚျမဴလာ ထဲမွာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြပါသြားမွာကိုလည္း စိုးရိမ္မိပါတယ္……

သူေတာ္ေကာင္းကို နတ္ေကာင္းေစာင့္ေရွာက္တယ္တဲ့ကပ္ေဘးဆိုက္တဲ့အခါတိုင္း ဘုရားတရားအလုပ္ကို စြမ္းစြမ္းတမံျပဳလုပ္သူတြနဲ ့သာသနာျပဳသူေတြကို နတ္ေတြကကူညီေစာင့္ေရွာက္ျပီး ကယ္တင္တတ္ပါတယ္…..

အဓိက ကေတာ့ရတနာ သံုးပါးကို ေစာ္ကားတဲ့ အကုသိုလ္မ်ိဳးမျပဳလုပ္ၾကဖို ့ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္ …..အဲဒီအကုသိုလ္ဟာ ေဘးျဖစ္ေစဖို ့ လံုေလာက္တဲ့အကုသိုလ္ပါ….

ေမတၲာသုတ္နဲ ့မရေလာက္ေအာင္ ဆိုးရြားလွတဲ့ကပ္သံုးပါးဝဲဂယက္ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မပါေအာင္ ဂရုစိုက္ၾကပါလို ့ တိုက္တြန္းဖို ့ကလြဲျပီးက်န္ေတာ မေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး……

ကံေၾကာင့္ ုျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြဟာ တာဆီးဖို ့ခတ္ခဲလွပါတယ္…..ဥာဏ္ေကာင္းသူေတြကေတာ့က်န္ခဲ့ပါလိမ့္မယ္…..ဥာဏ္နဲ သူေတြကေတာ့အကုန္ပါသြားပါလိမ့္မယ္….

တေဘာင္အရေတာ့ဒီကေန ့ကမၻာၾကီးေပၚက လူေတြအားလံုးတက်ပ္ကို တမတ္ ပဲက်န္မယ္တဲ့…..ေလးပံု သံုးပံု ပ်က္စီးမွာပါ…..

အဓိက ေျပာခ်င္တာကေတာ့…ရတနာသံုးပါးကို မေစာ္ကားၾကပါနဲ ့ဘုရားတရားအလုပ္ကို ပိုလုပ္ၾကပါ….

သူေတာ္ေကာင္းေတြ မ်က္ႏွာလြဲရေတာ့မဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေနပါျပီ….သံေဝဂ ဥာဏ္မ်ားပြားမ်ားနိ ုင္ၾကပါေစ…….။ဦးျမင့္ခိုင္

unicode version

မကြားဘူးတာတွေ မြင်ရတော့မယ်

သြော် – – –မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတွေ အင်အားများတဲ့အခါတိုင်းကပ်သုံးပါးဆိုက်တဲ့အကြောင်းတွေ စာပေတွေအမြောက်အများ ဖတ်ရှု့ဘူးခဲ့ပါတယ်….

အစာရေစာ ရှားပါးတဲ့ကပ်…..

မီးလောင် ရေကြီး စတဲ့ သဘာဝဘေးအန္တရယ် နဲ ့လက်နတ်တွေနဲ ့မညှာမတာ သတ်ကြဖြစ်ကြတဲ့ကပ်….

ရောဂါအမျိုးမျိုး ကျရောက်ပြီ လူတွေသေတဲ့ကပ်…..

အဲဒီကပ်သုံးပါးဆိုက်ပြီဆိုရင် စစ်ဖြစ်လို ့သေကြရတယ် …..ဆယ့်နှစ်နှစ်မိုးခေါင်တာတို ့ ဆယ်နှစ်မိုးခေါင်တာတို ့စတဲ့ သဘာဝတရားရဲ့ဒါဏ်ခပ်မှု့ကြောင့် …..

အစာရေစာရှားပါးတာတို ့အစာရေစာရှားပါးမှု့ကြောင့်ရောဂါမျိုးစုံဝင်ပြီးသေကြ ကြေကြတာတို ့ ကိုစာပေတွေမှာ အများကြီးဖတ်ရှု့ခဲ့ဘူးတယ်…..

အခုတော့ အဲဒီကပ်သုံးပါး နဲ ့ လက်တွေ ့ရင်ဆိုင်ရတော့မယ် ထင်ပါရဲ့…..

သီဟိုဠ်မှာ သာသနာတော်မြတ်ကြီးကိုအသက်နဲ ့ရင်းပြီး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့လို ့ရဟန်းသံဃာတော်တွေအမြောက်အများအသက်ပေးဆပ်ခဲ့ရတာတွေဟာ ကြားပဲကြားဘူးပေမဲ့ အခုတော့ ကြုံတွေ ့ရတော့မယ် ထင်ပါရဲ့…..

ဗုဒ္ဓသာသနာတော်မြတ်ကြီး တကြော့ပြန်ထွန်းကားဖို ့ မကောင်းသူတွေကိုဒဏ်ခတ်ရင်း ကောင်းသူတွေပါ သေကြကြေကြရတာဟာ သံသရာရဲ့ ဝဋ်ကြွေးတခုလေများလား တွေးမိတယ်…..

တခါ ကပ်ဆိုက်တိုင်း လူဆိုးတွေပျက်စီးရပြီးလူကောင်းအနည်းငယ်သာ ကျန်တတ်တဲ့ကပ်ရဲ့ ဖေါ်မြူလာ ထဲမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေပါသွားမှာကိုလည်း စိုးရိမ်မိပါတယ်……

သူတော်ကောင်းကို နတ်ကောင်းစောင့်ရှောက်တယ်တဲ့ကပ်ဘေးဆိုက်တဲ့အခါတိုင်း ဘုရားတရားအလုပ်ကို စွမ်းစွမ်းတမံပြုလုပ်သူတွနဲ ့သာသနာပြုသူတွေကို နတ်တွေကကူညီစောင့်ရှောက်ပြီး ကယ်တင်တတ်ပါတယ်…..

အဓိက ကတော့ရတနာ သုံးပါးကို စော်ကားတဲ့ အကုသိုလ်မျိုးမပြုလုပ်ကြဖို ့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ် …..အဲဒီအကုသိုလ်ဟာ ဘေးဖြစ်စေဖို ့ လုံလောက်တဲ့အကုသိုလ်ပါ….

မေတ္တာသုတ်နဲ ့မရလောက်အောင် ဆိုးရွားလှတဲ့ကပ်သုံးပါးဝဲဂယက်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မပါအောင် ဂရုစိုက်ကြပါလို ့ တိုက်တွန်းဖို ့ကလွဲပြီးကျန်တော မပြောတတ်တော့ပါဘူး……

ကံကြောင့် ုဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အကြောင်းတရားတွေဟာ တာဆီးဖို ့ခတ်ခဲလှပါတယ်…..ဉာဏ်ကောင်းသူတွေကတော့ကျန်ခဲ့ပါလိမ့်မယ်…..ဉာဏ်နဲ သူတွေကတော့အကုန်ပါသွားပါလိမ့်မယ်….

တဘောင်အရတော့ဒီကနေ ့ကမ္ဘာကြီးပေါ်က လူတွေအားလုံးတကျပ်ကို တမတ် ပဲကျန်မယ်တဲ့…..လေးပုံ သုံးပုံ ပျက်စီးမှာပါ…..

အဓိက ပြောချင်တာကတော့…ရတနာသုံးပါးကို မစော်ကားကြပါနဲ ့ဘုရားတရားအလုပ်ကို ပိုလုပ်ကြပါ….

သူတော်ကောင်းတွေ မျက်နှာလွဲရတော့မဲ့အချိန်ရောက်နေပါပြီ….သံဝေဂ ဉာဏ်များပွားများနိ ုင်ကြပါစေ…….။ဦးမြင့်ခိုင်